Wat is Neuritis Vestibularis?
Neuritis vestibularis is een aandoening die een plotse en forse aanval van duizeligheid veroorzaakt, meestal gepaard gaand met misselijkheid en overgeven. Deze aanval houdt doorgaans enkele dagen aan. Neuritis vestibularis is een eenmalige, ernstige variant van duizeligheidsklachten, maar patiënten kunnen weken tot maanden na de aanval nog evenwichtsproblemen hebben en instabiliteit ervaren.
En neuritis vestibularis kan op elke leeftijd voorkomen maar mensen tussen 30 en 50 jaar hebben een verhoogde kans.
Oorzaak neuritis vestibularis
Bij neuritis vestibularis is de vestibulaire zenuw verstoord. De communicatie tussen het evenwichtsorgaan en het brein raakt hierdoor verstoord. Her brein ontvangt geen of slechts gedeeltelijk informatie van het evenwichtsorgaan. Door de dysbalans van een werkend en een niet-werkend evenwichtsorgaan gaat de patiënt ernstige duizeligheid, misselijkheid en braken ervaren.
Wat de precieze oorzaak is voor deze zenuwverstoring is nog onduidelijk. Er zijn verschillende ideeen over:
- Klachten zouden kunnen ontstaan door een inactief virus, wat op latere leeftijd gereactiveerd wordt. Een voorbeeld is een herpes variant. Deze virusreactivatie is ook zichtbaar bij bijvoorbeeld gordelroos.
- Ontsteking door een virus kan leiden tot een ischaemie, een tijdelijk doorbloedingsproblee, van de zenuw
- De klachten zijn door een auto-immuunreactie uitgelokt kunnen worden
Sympotomen van Neuritis Vestibularis
In de acute fase:
- Forse vertigo (draaiduizeligheidsproblemen)
- Ernstige evenwichtsproblemen
- Misselijkheid en braken
Na de acute fase (kan variëren per casus):
- Duizeligheid/lichthoofdigheid
- Balansproblemen
- Moeite met focussen tijdens lopen
- Prikkelverwerkingsproblemen
- Concentratieproblemen
De behandeling van Neuritis Vestibularis
De acute fase van neuritis vestibularis gaat meestal vanzelf over. De behandeling in deze fase is met name gericht om, ondanks de forse klachten, het discomfort een beetje te verlichten
Met name medicatie kan helpen om de misselijkheid en malaisegevoelens te onderdrukken. Aan de initiële duizeligheid is niet veel te doen.
Na de acute fase, kan de fysiotherapeut een belangrijke rol spelen om je weer op de been te helpen. De stoornis van de vestibulaire zenuw kan uit zichzelf herstellen, functioneel heeft 40-60% van de mensen binnen 6 weken al een deel zenuwherstel. Functioneel wil dat nog niet zeggen dat de patiënt zich dan al goed voelt. Stoornissen in het stabiliseren van je beeld tijdens hoofdbewegingen en balansproblemen kunnen nog flink roet in het eten gooien.
Volgens onderzoek is het een absolute meerwaarde als de patiënt na 2 weken start met vestibulaire revalidatie. Hoeveel hulp er nodig is met revalideren, verschilt per patiënt. Behandeling is er op gericht om de patiënt weer te activeren zodat het brein het gemis aan enkelzijdige evenwichtsorgaan input herkent en zo snel mogelijk gaat compenseren. Ook al zullen de oefeningen in het begin als moeilijk en prikkelend worden ervaren, het brein heeft de capaciteit om het evenwichtsgevoel weer op te gaan pakken.
De patiënt zal daardoor progressief moeten oefenen om de disbalans tussen beide evenwichtsorganen door het brein zo goed mogelijk weer recht te laten trekken.